در این کتاب، میدلتون بر اساس کار میدانی در بریتانیا و مجموعه‌ای از تحقیقات بین‌المللی، استدلال می‌کند که پیاده‌روی پدیده‌ای است هم‌زمان اجتماعی و مادی؛ پدیده‌ای تجسم‌یافته و رابطه‌ای که نمی‌توان آن را صرفاً به شاخص‌های فنی و معیارهای کمی تقلیل داد. از منظر او، پیاده‌روی یک عمل زیسته است که در بستر مجموعه‌ای از هویت‌ها، روابط قدرت، احساسات، عادت‌ها و زمینه‌های سیاسی-اجتماعی شکل می‌گیرد. این رویکرد، نقدی ضمنی بر غالب ادبیات سیاست‌گذاری پیاده‌روی است که معمولاً با اتخاذ یک نگاه رمانتیک یا کارکردی به پیاده‌روی، ظرفیت‌های این عمل روزمره را یا بیش‌برآورد یا ساده‌سازی می‌کنند.

مسیرهای پیاده‌روی و به طور خاص پیاده‌روها از مهمترین عناصر زیرساخت شهری پایدار و قابل دسترس ساکنان شهرها هستند. شبکه پیاده‌روی با کیفیت و ایمن یکی از عوامل مهم تشویق به پیاده‌روی و کاهش استفاده از خودرو است. در این جهت بهبود داده‌های دقیق از پیاده‌روها، امکان شناسایی نقاط ضعف در زیرساخت پیاده‌روهای شهری را فراهم می‌کند تا شهرداری‌ها بتوانند نسبت به اولویت‌بندی بهتر برای تعمیر و نگهداری مسیرهای پیاده قابل دسترس همگان اقدام نمایند.

در چند دهه گذشته، جمع‌آوری اطلاعات پایه شهری در قالب بانک‌های اطلاعاتی (Database) همراه با نقشه‌های بزرگ‌مقیاس، ابزارهای اصلی برنامه‌ریزی و توسعه شهری محسوب می‌شدند. تحلیل این داده‌ها امکان تهیه مدل‌های پیش‌بینی جمعیتی، کاربری زمین، ترافیک و… را فراهم می‌کرد و بسیاری از طرح‌های جامع شهری با افق زمانی ۲۰ تا ۲۵ ساله بر همین مبنا تهیه و اجرا می‌شد.