مدیریت شهری مشهد نباید تنها به «تعداد زائر» توجه کند. تعداد زائر یک شاخص مهم اقتصادی و مدیریتی است، اما برای فهم عدالت شهری کافی نیست. باید پرسید این زائران چه کسانی هستند، چگونه سفر می‌کنند، چه میزان توان اقتصادی دارند، چه تعداد سالمند یا کم‌توان هستند و تجربه آنان از حرکت در شهر چگونه است. همان‌قدر که باید درباره زائر بدانیم، باید درباره مجاور نیز بدانیم.
«مسیر اشتیاق» زمانی پدید می‌آید که طراحی رسمی با منطق بدن در تضاد باشد. وقتی پیاده‌رو با زاویه ۹۰ درجه طراحی شده، اما عابر مسیر مورب خاکی را انتخاب می‌کند، بدن در حال بیان یک حقیقت ساده است که طراحی تو، زمان و انرژی مرا سرقت می‌کند.
یرگذر ولیعصر صرفاً پاسخ به مسئله‌ی ترافیک نبود، بلکه پاسخی فضایی به «مدیریت تجمع» نیز محسوب می‌شد. چهارراه ولیعصر یکی از معدود نقاطی است که هم‌زمان تراکم بالای پیاده، توقف، مکث و امکان شکل‌گیری کنش جمعی دارد. حذف پیاده از تراز خیابان، نه‌تنها حرکت خودرو و BRT را روان‌تر کرد، بلکه امکان تجمع، مکث طولانی و اشغال نمادین فضا را نیز به زیرزمین منتقل نمود.
